Waarom heb je gekozen voor een stage psychiatrie in het Antoni van Leeuwenhoek?
“Wat mij direct aansprak, was de unieke context waarin je hier werkt. Het AvL is een gespecialiseerd oncologisch centrum, waardoor je psychiatrische problematiek ziet bij mensen die vaak ook te maken hebben met complexe lichamelijke ziekte.
Je krijgt te maken met allerlei vormen van ziekenhuispsychiatrie, zoals een delier, stemmings- en angststoornissen, suïcidaliteit en copingproblematiek, maar steeds binnen de context van kanker. Ook de psychosociale impact van een kankerdiagnose speelt een belangrijke rol. Dat maakt de casuïstiek heel breed en afwisselend.
Daarnaast vind ik het bijzonder dat je hier kennis kunt maken met CALM, een psychotherapie voor patiënten met gemetastaseerde kanker en hun naasten. Dat je juist in zo’n ingrijpende fase iets kunt betekenen voor de patiënt en zijn of haar naasten, vind ik heel waardevol.
Wat maakt deze stage anders dan een psychiatrische stage elders?
“Het bijzondere is vooral de combinatie van oncologische zorg met een breed scala aan psychiatrische problematiek. Je ziet zowel algemene ziekenhuispsychiatrie als complexe derdelijns casuïstiek.
Daarnaast maak je patiënten mee in verschillende fasen van hun ziekteproces: van de periode waarin iemand net de diagnose heeft gekregen tot de palliatieve fase. Daardoor leer je goed kijken naar wat iemand doormaakt. Is er sprake van een psychiatrische stoornis, of is het een begrijpelijke reactie op een ingrijpende ziekte? Dat onderscheid maken is een belangrijke diagnostische vaardigheid die je hier iedere dag verder ontwikkelt.”
Wat leer je hier dat je later als psychiater goed kunt gebruiken?
“Vooral om echt integraal naar een patiënt te kijken. Je leert voortdurend psychiatrische en somatische factoren met elkaar te verbinden. Binnen de oncologie zie je bijvoorbeeld psychiatrische ziektebeelden die kunnen ontstaan als gevolg van een lichamelijke aandoening of als bijwerking van een behandeling. Dat vraagt om brede diagnostische kennis en goed klinisch redeneren.
Daarnaast werk je nauw samen met oncologen, chirurgen, verpleegkundigen en andere disciplines. Je leert dus niet alleen vanuit je eigen vakgebied te kijken, maar juist het hele plaatje mee te nemen.
Daarnaast heb ik veel geleerd over gespreksvoering rondom existentiële thema’s, het levenseinde en palliatieve zorg. Dat zijn onderwerpen die eigenlijk binnen iedere psychiatrische carrière van grote waarde zijn, maar die je op je andere opleidingsplekken minder vaak tegen komt.”
